Agter die kap van die styl

Meubels
Die moderne meubels het skoon lyne sonder tierlantyntjies en weeg min. Staal, geboë chroompype en leer is algemeen gebruik. Argitekte soos Ludwig Mies van der Rohe (1886-1969) en Le Corbusier (1887- 1965) het dié meubels ontwerp om by hulle argitektuur te pas.

Art Deco (1920 – 1939)
Dié internasionale styl het in die jare twintig in Parys ontstaan. Die term is 'n verkorting van "Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes" (Internasionale Tentoonstelling van die Dekoratiewe Kunste en Moderne Nywerhede) , wat in 1925 in Parys gehou is.

Hoe het dit begin?
Art deco is sinoniem met glans. Ná die Eerste Wêreldoorlog (1914-1918) het mense 'n behoefte gehad aan luukshede, en in die jare dertig het dié styl sy hoogtepunt bereik. Dié oordaad was van korte duur, want in 1939 het die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek. Die inspirasie vir art deco kom uit 'n geweldig uiteenlopende verskeidenheid: antieke Egipte, tradisionele stamkuns, surrealisme, futurisme, die moderne beweging en nog baie meer.

Argitektuur
Art deco-argitektuur word gekenmerk deur luukse, elegante materiale en oordadige detail soos hoë plafonne, geronde of vertikale vensters, boog-en geometriese vorms en beeldhoudetail. Die Chrysler-gebou in New York is 'n beroemde landmerk, en plaaslik was Kaapstad se stylvolle Ou Mutual-gebou (vandag die luukse woonstelblok Mutual Heights) met sy kenmerkende vertikale vensters op sy dag die hoogste gebou in Suider-Afrika.

Dekor
Soos die argitektuur uit dié era word art deco- meubels en -dekor aan hulle flambojante detail en glans herken: Eksotiese houtsoorte is gebruik met detail van luukse materiale soos perlemoen en sagrynleer. Dieselfde geometriese en geronde vorms van die argitektuur word in meubels, glasvase en ander dekoritems herhaal. Eileen Gray se bekende glastafel is 'n bekende dog eenvoudige ontwerp uit dié era. Die detail van die asbakke uit dié era – toe rook nog elegant was – is besonders.

Pop (1968 – 1972)
Die dekorterm "pop" verwys na die populêre verbruikerskultuur van die jare vyftig en sestig. Die prettige items uit dié era word dikwels bloot "retro" genoem.

Hoe het dit begin?
Mense was moeg vir die sober erns van die vorige dekades se "goeie" ontwerpe en "minder-is-meer"-denke. Die verbruikerskultuur het vlam gevat met advertensies en televisie, en dit het ontwerpers soos Andy Warhol (1928-1987) geïnspireer. 'n Kultuur van "gebruik dit vandag, gooi dit môre weg" het posgevat, en plastiek het gewild geraak. En toe Neil Armstrong in 1969 sy eerste treë op die maan gee, het televisies en radio's skielik baie soos ruimtehelms begin lyk. Die oliekrisis van die 1970's het egter die einde van dié euforie beteken.

Dekor
Die na-oorlogse era van ekonomiese welvaart en optimisme het uiting gevind in reënboogkleure, strepe, sterk vorms en geometriese motiewe. Die seksuele revolusie se invloed kan gesien word in meubelstukke met sensuele vorms, terwyl kitsch en die ruimte-era ook 'n groot rol gespeel het.

Maar hoekom so duur?
Baie van die meubels uit 'n spesifieke era, soos art deco, modern of pop, is peperduur – selfs by winkels wat tweedehandse meubels verkoop. Dié stukke het oor die jare klassieke of kultusstatus gekry en gesog geraak.

Baie van die oorspronklike stukke word onder lisensie volgens sekere spesifikasies vervaardig. Die Barcelona-stoel kan byvoorbeeld uitgeken word aan Mies van der Rohe se handtekening op die agterste poot. Hiervoor dok jy meer as R33 000 op vir die oorspronklike, terwyl winkels soos Linear Furnishings en Loads of Living die namaaksel vir vanaf R6 000 verkoop.

Dit werk dus min of meer soos 'n Billabong- T-hemp: Die namaaksel uit China kos altyd baie minder as die regte een. En jy weet hoekom, maar dis 'n debat vir 'n ander dag.

Kliek hier hier vir ons stylvolle dekor galery.